Stephen Hawking – geniusz, który zgłębił tajemnice wszechświata.Znane osoby na wózku inwalidzkim.

Stephen Hawking – brytyjski astrofizyk i kosmolog – jest przykładem niezwykłej postaci historycznej poruszającej się na wózku inwalidzkim. Cierpiał on na stwardnienie zanikowe boczne (ALS), które spowodowało postępujący paraliż niemal całego ciała. Chorobę zdiagnozowano u niego w wieku zaledwie 21 lat, a lekarze dawali mu wtedy 2-3 lata życia. Rzeczywistość okazała się inna – Hawking żył jeszcze ponad pół wieku, zadziwiając świat medycyny. Z czasem paraliż objął całe ciało, skazując naukowca na poruszanie się na wózku inwalidzkim do końca życia. Pomimo przeciwności losu nie poddał się – kontynuował karierę naukową, założył rodzinę i inspirował miliony ludzi na całym świecie.

Znane osoby na wózku inwalidzkim, jak Hawking urodził się w 1942 roku w Oksfordzie. Zanim choroba odebrała mu sprawność, był aktywny fizycznie – uprawiał wioślarstwo i jeździł konno. Diagnoza ALS tuż przed 22. urodzinami była ciosem, który początkowo wpędził go w depresjępl. Jednak wsparcie bliskich (w tym ślub z Jane Wilde w 1965 r.) dodało mu motywacji do działania. Choroba postępowała stopniowo: od 1974 r. nie mógł samodzielnie wstawać z łóżka, a w 1985 r. stracił mowę na skutek komplikacji po zapaleniu płuc. Od tego momentu komunikował się ze światem za pomocą syntezatora mowy – najpierw obsługiwanego ręcznym przyciskiem, a z czasem tylko ruchami mięśnia policzka, które wykrywał czujnik w okularach. Jego elektroniczny głos o charakterystycznym, komputerowym brzmieniu stał się rozpoznawalny na całym świecie. Co ciekawe, Hawking przez wiele lat używał syntezatora DECtalk z amerykańskim akcentem i nie chciał go zmieniać, twierdząc żartobliwie, że utożsamia się z tym głosem. Dopiero w późniejszych latach, gdy urządzenie się zestarzało, przesiadł się na nowsze technologie.

Kariera naukowa Stephena Hawkinga to pasmo wybitnych osiągnięć, które zmieniły oblicze współczesnej fizyki.

Już w latach 70. wspólnie z Rogerem Penrose’em udowodnił twierdzenia o osobliwościach grawitacyjnych w czarnych dziurach. W 1974 r. sformułował teorię, że czarne dziury emitują promieniowanie i mogą z czasem wyparować – zjawisko to nazwano później promieniowaniem Hawkinga. Początkowo kontrowersyjna, teoria ta została z czasem potwierdzona i okazała się przełomowa dla kosmologii. Hawking zajmował się też początkami i przyszłością Wszechświata – zaproponował koncepcję „bezbrzegowego” Wszechświata, który nie ma punktu początkowego ani końcowego w czasie. Swoje idee popularyzował w bestsellerowej książce Krótka historia czasu (1988), która przez 237 tygodni nie schodziła z listy bestsellerów „Sunday Times” Publikacja ta uczyniła go jednym z najbardziej rozpoznawalnych naukowców świata. Mimo postępującej niepełnosprawności, Hawking nie ustawał w pracy naukowej – prowadził badania, pisał książki, wykładał i brał udział w życiu publicznym. Otrzymał liczne wyróżnienia, m.in. prestiżową katedrę Lucasian Professor of Mathematics na Uniwersytecie Cambridge oraz Prezydencki Medal Wolności USA. Jego geniusz i poczucie humoru sprawiły, że pojawiał się nawet gościnnie w serialach takich jak Simpsonowie czy Star Trek, zawsze autoironicznie podkreślając swój wizerunek naukowca na wózku.

Technologia odegrała kluczową rolę w życiu codziennym Hawkinga, pozwalając mu funkcjonować niezależnie pomimo niemal całkowitego paraliżu. Korzystał ze specjalistycznego sprzętu medycznego i komputerowego dostosowanego do jego potrzeb. Poruszał się na zmodyfikowanym elektrycznym wózku inwalidzkim Permobil F3 Corpus, wyposażonym w zaawansowany system komunikacji. Dzięki temu zintegrowanemu komputerowi mógł pisać tekst przy pomocy czujnika przy okularach i generować mowę syntezatorem. Ten spersonalizowany wózek stał się dla niego czymś więcej niż środkiem lokomocji – był jego „oknem na świat”, umożliwiającym prowadzenie badań, udział w konferencjach i kontakt z otoczeniem. Nic dziwnego, że po śmierci naukowca jeden z jego słynnych czerwonych wózków został sprzedany na aukcji za astronomiczną kwotę blisko 300 tysięcy funtów, a dochód przeznaczono na cele charytatywnetheguardian.comtheguardian.com.

Pomimo ciężkiej choroby Hawking starał się przekraczać bariery nie tylko intelektualne, ale i fizyczne. W 2007 roku spełnił swoje marzenie o doświadczaniu stanu nieważkości – odbył lot paraboliczny specjalnie zmodyfikowanym samolotem. Został w ten sposób pierwszą sparaliżowaną osobą, która zaznała nieważkości, unosząc się swobodnie bez ograniczeń grawitacji. Był to dla niego pierwszy moment od 40 lat, kiedy mógł poruszać się bez wózkapl.wikipedia.org. To niezwykłe wydarzenie pokazało, że nawet będąc uwięzionym w ciele niesprawnym ruchowo, można dosłownie sięgnąć gwiazd – lub przynajmniej zasmakować podróży kosmicznej na tyle, na ile pozwala technologia. Sam Hawking komentował, że chciałby polecieć kiedyś w kosmos i wierzy, że ludzkość musi sięgnąć gwiazd, by przetrwaćpl.wikipedia.org.

Stephen Hawking zmarł w 2018 roku w wieku 76 lat, pozostawiając po sobie ogromne dziedzictwo naukowe i inspirację dla kolejnych pokoleń. Jego życie jest dowodem na to, że niepełnosprawność nie musi oznaczać rezygnacji z marzeń czy ambicji. Choć choroba odebrała mu niemal wszystko poza genialnym umysłem, Hawking wykorzystał każdą daną mu chwilę, by poszerzać granice wiedzy. Swoją postawą udowodnił, że nawet poruszając się na wózku inwalidzkim, można zmieniać świat – w jego przypadku dosłownie, poprzez zmianę naszego rozumienia wszechświata. Jego nazwisko (Hawking) stało się symbolem triumfu ducha i intelektu nad ograniczeniami ciała. Pozostaje on jedną z najbardziej inspirujących postaci naszych czasów, przypominając, że ciekawość, determinacja i poczucie humoru mogą zaprowadzić człowieka dalej niż najsprawniejsze nogi.

Znalazłem jedną jego wypowiedź która buduje i mobilizuje. Zobaczcie sami.

Moim zdaniem najprostsze wyjaśnienie jest takie, że Boga nie ma. Nikt nie stworzył wszechświata i nikt nie kieruje naszym losem. To prowadzi mnie do głębokiego wniosku: prawdopodobnie nie ma też nieba ani życia pozagrobowego… Myślę, że po śmierci obrócimy się w proch. Ale istnieje poczucie, że żyjemy dalej, w naszym wpływie i w genach, które przekazujemy naszym dzieciom. Mamy to jedno życie, by docenić wspaniałość wszechświata i za to jestem niezmiernie wdzięczny.

----Stephen Hawking,Krótkie odpowiedzi na wielkie pytania(2018)

żródła: en.wilkipedia.pl. pl.Wilkipedia.org mobilex.pl. https://www.the-independent.com/, theheguardian.com.

Więcej o tym wspaniałym obywatelu świata.......https://www.themarginalian.org/2019/07/17/stephen-hawking-brief-answers-to-the-big-questions/